biogasklein

The green, green gas of home

Het verbaast me dat ik anno 2014 de meeste auto’s nog steeds ‘knorrend’ aan hoor komen. Terwijl de auto op elektriek inmiddels haar intrede heeft gedaan. Als we de stekker toch niet vaak gebruiken is de auto op aardgas een veel schoner alternatief. Niet populair bij de dealer maar hij bestaat al een hele tijd.

Mannen in witte jassen

Tegenwoordig worden de wegen gevuld met bijtelling-vriendelijke SUV’s. Een veelvoorkomende hybride zou op stroom en 1 liter benzine 50 kilometer moeten kunnen afleggen. Ik weet dat ze dat nooit halen. Er bestaan vele technische foefjes om de meetapparatuur te foppen. Ik stel me zo voor dat in een steriele ruimte mannen in witte jassen rond een hybride auto staan. Een witjas steekt de voeler in de einddemper, de ander fluistert (anders hoort het meetapparaat het misschien) iets over het klepje dat frisse lucht met de uitstoot mengt. Prachtige cijfers maar voor mij niet meer dan gebakken lucht.

Is een zuinige en schone auto op papier wel het hoogst haalbare? Ik dacht dat het roetdeeltje, tegenwoordig als het nieuwe asbest werd gezien. Natuurlijk is een non verbranding elektrische of waterstofauto the way forward, maar hoe zit het eigenlijk met een auto op gas?

Gas is logisch

Gas geven, ik heb er eigenlijk niet zo bij stil gestaan. Maar het klinkt al heel natuurlijk en logisch. Bij een auto op gas komt de term helemaal tot zijn recht:geef de machinerie wat gas, laat deze door de verbrandingskamers suizen en de auto komt in beweging. In plaats van technische kunstgrepen is de verbranding altijd schoon. Bijkomend voordeel is dat er minder (tot geen) roetdeeltjes door de lucht reizen, je mag er zelfs in huis mee koken.

Een brandstofzuinige auto is positief voor de bestuurder, een auto met een schone verbranding is positief voor iedereen. We krijgen immers minder roetdeeltjes naar binnen. Merken als Volkswagen en Lancia leveren hun nieuwste types daarom tegenwoordig ook in een eco-fuel-uitvoering. Toch krijg ik de indruk dat veel dealers niet staan te popelen om deze nieuwe generatie gasauto’s te verkopen. Een kleine eeuw geleden was gas een stuk populairder.

Westergasfabriek

Op de foto hieronder zie je de Amsterdamse Westergasfabriek in zijn gloriedagen. Toen industrie nog hier & mooi mocht zijn (kijk maar naar de kragen in de gemetselde schoorstenen). In deze fabriek werd stadsgas voor de stad Amsterdam gemaakt. In de grote koepel (achterin de foto) werd het gas opgeslagen. Eenmaal gevuld, zakte het gevaarte langzaam omlaag, en perste daarmee het gas door de leidingen naar de huizen.

Eenmaal thuis kon de Amsterdammer op het gas koken, de rijke Amsterdammer kon er ook zijn auto op laten rijden. De gasauto was herkenbaar aan de grote zeppelins op het dak van de auto. Buiten de stad geen stadsgas, maar wel overal bomen. Gelukkig zaten (en zitten) de bomen vol met gas, een potentieel pompstation in iedere berm. De auto met houtgasgenerator in de rechterfoto reed Co2-neutraal over de weg. Door zelf-gezaagde boomstammetjes niet te verbranden maar te verhitten en het gas naar de cilinders te leiden. De automobilist fungeerde hierbij als zijn eigen gasproducent.

Groengas

Van mij mag in elke stad een sierlijke gasfabriek komen te staan. Maar dan wel één die duurzaam groengas brouwt. Op dat groengas zouden we prima kunnen rijden, zonder die tram op ons dak. Als de dealers meewerken denk ik dat een grote groep Nederlanders bereid is om over te stappen naar groengas. Dan hoeven mannen in witte jassen hun metingen niet meer op te krikken. En zijn we verlost van die vage zuinigheidsresultaten om fossiele stokerij goed te praten. Roetvrij, dankzij good old gas. Geef gas!


En de verzekering van een aardgas-auto?

Op dit moment verzekeren we deze auto’s nog niet. Later dit jaar hebben we onze systemen aangepast en geldt de Zelf autoverzekering ook voor auto’s op aardgas. We houden je op dit blog op de hoogte.

De tekst uit de kop komt voor 95% uit de hit The green, green grass of home van Tom Jones.

Nicolaos

Nicos is als acceptant poortwachter voor Zelf. Maar daar buiten iemand die graag stilstaat bij het leven, in al haar facetten. Zolang het duurt koestert hij de verschillen tussen continenten en samenlevingen. Om die verschillen te laten bestaan verkiest hij regelmatig producten van lokale leveranciers boven die van de multinationalen.

You may also like...