• Geen categorie
  • 0
1

Van aardappelpuree naar molenzeil

Laten we daar maar gelijk mee beginnen. Je was professioneel kok. Waarom ben je gestopt?

“Tot mijn 54e ben ik kok geweest op een internationale landbouwschool. Op een gegeven moment ging het daar steeds slechter en zou ik vroeg of laat de laan uit gestuurd worden. Toen heb ik ervoor gekozen een carrièreswitch te maken naar de molenzeilmakerij. Ik had op dat moment al een diploma behaald voor vrijwillig molenaar (bij de Rat, een houtzaagmolen in IJlst), dus ik was in mijn vrije tijd al veel met molens bezig. Toch was het geen makkelijke keuze om opeens voor mezelf te beginnen. Je springt namelijk wel in het diepe.”

Moet je een klap van de molen hebben gekregen om molenzeilmaker te worden? Sorry, flauw.

“In de tijd dat ik besloot te stoppen als kok waren er in Nederland een boel molens met slechte zeilen. Ze waren in de jaren ’70 en ’80 gerestaureerd en inmiddels rijp voor een opknapbeurt. Mijn handen jeukten. Ik had al lang nagedacht over hoe ik iets met mijn handen en met touw kon doen. Iets dat daarnaast ook nog geld opleverde. Uiteindelijk kwam alles bij elkaar.”

Mis je de hectiek van de keuken?

“Nee hoor. Ik kook ook nog. Vroeger beleefde ik ook wel degelijk plezier aan koken, maar het was geen passie van me. Daar zit een verschil in. Ik ben geen Jamie Oliver. Verder wilde ik niet meer de hete keuken in, maar juist naar buiten. Ik houd van de natuur: van vogels, maar ook van vissen. Op een bootje paling vangen en die dan zelf roken.”

2

Molenzeilmaken. Wat vind je daar nou het allerleukst aan?

“Het wegbrengen en het ophangen van de zeilen. De molenaars zijn altijd zo blij en dankbaar als je langskomt. Je wordt als specialist onthaald en je leert veel nieuwe mensen kennen. Het begint allemaal met een aanvraag en als je het proces dan helemaal volbrengt, geeft dat een fijn gevoel.”

Je hebt dus geen spijt van je keuze?

“Zeker niet. Ik geniet van wat ik doe en de vrijheid die ik heb. Genieten moet een onderdeel zijn van je werk, want je leeft maar één keer en je weet nooit wanneer het ophoudt. Het hoort allemaal bij de reis, zoals een vriend van me zei. Het enige wat ik niet meer heb zijn collega’s. Wel gaat Janny meestal met me mee, wat heel gezellig is. Zeker als we er nog een korte trip aan vastplakken. Ik ontmoet onderweg veel mensen, maar als ik werk, zit ik alleen. Ik bel daarom vaak tijdens het werk of heb de muziek hard aanstaan. Er moet geluid om me heen zijn.”

Je kan me ook echt wel een ‘gereedschapofiel’ noemen

Dat klinkt inspirerend, maar is het zeilmaken eigenlijk niet best saai soms?

“Een zeil maken bestaat uit duizenden steekjes met naald en draad: ik heb al kilometers zeil onder mijn handen voorbij zien gaan. Dat is op zich geestdodend werk waarbij je het verstand op nul zet. Maar ik kijk niet vooruit van: “Goh, wat moet ik nog veel”. Ik kijk achteruit en denk: “Zo, dat ziet er mooi uit”. Met het maken van één zeil (voor één wiek) ben ik zo’n twee dagen bezig. Elke keer word ik weer een klein beetje beter. Dat maakt het leuk. Ik houd van uitdaging, iets nieuws maken, niet van seriewerk. Van het restmateriaal dat ik overhoud maak ik allerlei dingen zoals kussens, tassen etc.”

3

Dus we kunnen wel stellen dat je een diploma ‘handige jongen’ hebt?

“Ja op zich wel. Ik ben een autodidact zeggen ze. Als ik iets wil maken, lukt het bijna altijd. Vooral met hout werk ik graag, maar het kan ook ijzer zijn. Ik moet iets maken, iets creëren. Dat vind ik prachtig. Je kan me ook echt wel een ‘gereedschapofiel’ noemen.”

En brengt het een beetje brood op de plank, dat molenzeilmaken?

“Het gaat beter dan verwacht: ik dacht eerst dat ik er een baan naast nodig zou hebben, maar dat werd me op een gegeven moment te veel. Als ik maar genoeg heb om van te leven, dan is het voldoende. We hebben in het verleden wel slapeloze nachten gehad. Je hebt natuurlijk vaste lasten en het duurt toch zo’n drie jaar voordat je echt iets hebt opgebouwd. Verder moet je ook wel een beetje geluk hebben.”

Ten slotte: wie gaat Sipke Koning opvolgen?

“De kans dat mijn kinderen dat doen is heel klein, maar ik zou het wel echt zonde vinden als alles wat ik heb opgebouwd zou verdwijnen. Gelukkig zijn er wel wat mensen in mijn omgeving die interesse hebben. In het begin zei iedereen: “Je bent gek!” Nu blijkt dat het goed loopt en zien ze hoe leuk ik het vind. Dan wordt het natuurlijk ook aantrekkelijker voor anderen.”

Winactie

Daar komt dus nog heel wat bij kijken. Meer weten? Mail een originele molennaam naar lars@zelf.nl en maak kans op een kijkje achter de schermen. Je krijgt een rondleiding door een molen en natuurlijk Sipke zijn atelier.

You may also like...

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *