• Geen categorie
  • 3
hoofd1

Spannend, maar met diepgang

Wanneer begon je met schrijven?

“In 1998 schreef ik voor het tijdschrift Maatstaf een spannende verhaal voor een themanummer. Dat waren 10 pagina’s of zo. Een bevriend schrijver en recensent zei toen tegen me: ‘Dit is geen verhaal, maar stof voor een hele roman’. Dat verhaal ben ik toen gaan uitwerken en dat is mijn eerste roman geworden: Salieristraat no 100.”

Hoe kan het dat je tweede boek pas 11 jaar later uitkwam?

Verloren Mensen is eigenlijk mijn derde roman. Ik heb nog een tweede roman geschreven die door de karakterontwikkeling een stuk literairder werd. De timing van dat boek was heel ongelukkig. Daarna is het op de plank gekomen en ben ik me met andere dingen gaan bezighouden.”

Zou je dat ‘tweede’ boek toch nog ooit willen uitbrengen?

“Mijn boek ging vrij ver qua erotiek. Daarna werd Fifty Shades of Grey een groot succes. Ik ben er dus waarschijnlijk te vroeg mee geweest. Op dit moment heb ik zoiets van laat maar, het hoeft voor mij niet meer. Maar misschien dat ik het ooit nog eens publiceer.”

midden3

Heb je wel eens dat je iets wil schrijven, maar dat het niet helemaal lukt?

“Natuurlijk, het schrijven is vaak een heel geploeter en dingen lukken niet altijd, maar jij bent eigenlijk de enige die dat boek kan schrijven. Ook al is het niet eens goed, dan toch doe jij dat. Als je schrijft aan een verhaal, heb je zelf de regie. In je eigen leven niet. Lukt het wél, dan geeft dat een ontzettend fijn gevoel en bloei je echt op.”

Komt zo’n geluksmoment vaak voor ?

“Dat is meestal pas als je heel goed in een boek zit. Met het boek waar ik nu mee bezig ben, zit ik nog helemaal in het begin. Het beste is als je op een gegeven moment wakker wordt en dat je dan meteen ideeën hebt. Die fase is het prettigste.”

Heb je wel eens bij het schrijven een soort Eureka-moment dat alles op zijn plek valt?

“Net voor het schrijven van wat uiteindelijk ‘Verloren Mensen‘ zou worden, had ik dat tijdens een telefoongesprek met mijn zus. Bij dit nieuw te schrijven boek heb ik het skelet al helemaal op papier staan, het hele verloop, de personages. Er was wel gelijk al één idee en daar ben ik op gaan voortborduren. Ik kan er alleen nu nog niet teveel over vertellen, want dan verklap ik teveel.”

midden4

Wat vind je bij het schrijven het leukst: de grote lijnen uitzetten of juist de details uitwerken?

“Tot nu toe vind ik het leukst om de spanningselementen uit te werken. Bij mijn eerste boek had ik eerst het plot, dus het einde. Van daaruit ben ik het verhaal helemaal gaan bedenken en ben ik daar naartoe gaan schrijven. Waar ik nu veel meer op richt –  en waarvan ik vind dat ik dat tot nu toe te weinig heb gedaan – is de ontwikkeling van de karakters.”

Is schrijven een eenzaam beroep?

“Ja, maar ik vind het heerlijk om in mijn eentje te zijn. Gelukkig heeft Adri dat ook. We werken allebei weliswaar thuis, maar het huis is groot genoeg.

Heb je tijdens het schrijven nog vaste rituelen?

“Ik kijk altijd eerst even naar de site van De Telegraaf om wat smeuïge berichtjes te lezen [lacht]. Daarna schrijf ik zo’n vier uur achter elkaar door. In het begin van een boek ben je nog heel erg zoekende, dus dat is veel gepruts. Ik heb mijn eerste roman onbevangen geschreven, niemand zat er op te wachten. Het wordt eigenlijk steeds moeilijker, omdat je je meer bewust bent van wat niet goed is. In het begin typte ik er lustig op los, maar dat is nu veel minder.”

midden1

Allebei je boeken zijn spannend van aard. Zou je nog een heel ander genre willen proberen?

“Voor mij moet een boek een echt verhaal hebben. Het gaat erom dat je de lezer meevoert. Daar is niet per se een spannend plot voor nodig. Ik kan me voorstellen dat ik ooit een boek schrijf op basis van wat mijn ouders hebben meegemaakt. Verder wil ik dit soort boeken blijven schrijven: spannend, maar met diepgang.”

Hoe zie jij het Nederlandse schrijverslandschap nu? Er wordt steeds minder gelezen. Wat merk jij daar van?

“Er was vroeger een duidelijke scheiding tussen literatuur en lectuur, die is aan het verdwijnen. Boeken die literaire thriller heten, zijn eigenlijk lectuur, die hebben niets met karakterontwikkeling te maken. Maar ze worden wel veel gelezen, en dat is op zich heel goed. Lezen is lezen. Aan de andere kant heb je een hele grote groep jonge literaire schrijvers, die zich heel erg manifesteren. Die geen saaie voorleesavondjes hebben, maar het schrijven verbinden aan bijvoorbeeld feestavonden, met disc jockeys. Ik denk dus dat het allemaal wel goed komt.”

winactie

Winnen?

Wil jij een van de drie gesigneerde exemplaren van Verloren Mensen winnen? Bedenk dan een thema voor een volgend spannend boek van Mirjam en stuur dat hieronder als reactie naar Zelf. De meest originele inzendingen krijgen zo snel mogelijk bericht.

You may also like...

3 Responses

  1. Guyon zegt:

    Interessant interview!

    Thema: een man laat zijn hele hebben en houden achter om zijn grote droom achterna te jagen.

  2. Jacqueline zegt:

    Ow wat leuk. Ik wil dit super graag winnen. Misschien een spirituele reis naar Azië?

  3. Tim zegt:

    Een man die aan chronische imsomnia lijdt, brengt zijn lange nachten thuis in Amsterdam door. Naarmate de verveling toeslaat, besluit hij de nachtelijke stad te gaan verkennen en…

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *