dyane-alles-voor-je-doen

Ken je het hoekige zusje van de 2CV nog? Ze heette Dyane

Deze week is het 67 jaar geleden dat de 2CV (spreek uit: deux chevaux) voor het eerst aan publiek en pers werd gepresenteerd. Deze verjaardag lijkt een mooi moment om zijn vergeten zusje weer eens onder de aandacht te brengen. Ik bedoel natuurlijk de Dyane die in 1967 voor het eerst uit de Citroën-fabriek rolde.

Gele grandeur

De roerige jaren ’60. Een tijd waarin Frankrijk floreerde op gebied van design, haute culture & industriële voorwerpen. In Frankrijk reden auto’s met gele koplampen. Er waren geen Europese regeltjes die dit verboden.
In de straten hing de walm van uitlaatgassen met good-old-looddeeltjes. Het deerde de Fransen niet. Dit was tenslotte de jaren ’60. En Citroën bracht in haar showrooms met grandeur een stukje industrieel minimalisme aan de man. Maar de man had geen behoefte aan deze auto voor boeren.

Zo’n 13 jaar na de introductie van de 2CV kwam die andere Franse automobielfabrikant met zijn tegenzet: de R4. Net als de 2CV was deze wagen ook voorzien van een paraplusteel in het dashboard waarmee je de versnellingen in het volgende verzet kon duwen of trekken. Zo Frans.

Hulp van Panhard

Daar moest een antwoord op komen, maar Citroën zat al tot in zijn nek in het werk. Bureaus lagen vol papieren en schetsen van verbeterpunten voor de 2CV. Gelukkig had het bedrijf naast het Italiaanse sportwagenmerk Maserati ook nog Panhard opgekocht, Frankrijks oudste automerk. De ontwerpers van dit merk bedachten de Dyane, Citroëns antwoord op de succesvolle R4.

Qua verkoopaantallen kon de hoekige Dyane helaas niet aan de hoge verwachtingen voldoen. Het simplisme en de soberheid van de 2CV won het van de luxe van de Dyane. En misschien was de Dyane voor haar tijd ook niet de meest uitgesproken verschijning, een statement maakte je er niet snel mee. Dat Citroën van deze periode heeft geleerd zie je terug in één van de laatste creaties van het merk: de Cactus.

Aalderink knapt ze op

Vorig jaar maakten we een video van Sander Aalderink, eigenaar van de Eendengarage

Nicolaos

Nicos is als acceptant poortwachter voor Zelf. Maar daar buiten iemand die graag stilstaat bij het leven, in al haar facetten. Zolang het duurt koestert hij de verschillen tussen continenten en samenlevingen. Om die verschillen te laten bestaan verkiest hij regelmatig producten van lokale leveranciers boven die van de multinationalen.

You may also like...